Blog

Het H-woord en de compromiscultuur

Gepubliceerd: 30-10-2017, laatst gewijzigd: 30-10-2017

Ik vind Nederland een prachtig land. In alles zie je het echte leven terug. Er is een onplezierig gerecht dat naar binnen moet. Dat gerecht wordt in kleine hapjes aan de potentieel boosaardige zuigeling gevoerd. Zodra de gewenning intreedt, worden de hapjes vergroot en steeds sneller aangereikt. De zuigeling weet dat hij geen keuze heeft. Na de laatste hap en wellicht een ferme boer…. blijkt het bordje waar zojuist nog de beperking van de hypotheekrente op lag te dampen, geheel leeg.

Een duidelijk probleem

Dat we van de aftrek van hypotheekrente af moeten, staat al jaren vast. Elke internationale rapportage over de economische toestand van Nederland wijdt wel een hoofdstuk aan de omvang van de privé-schulden van de Nederlander en de dreiging die dat meebrengt voor de economische stabiliteit.

De koters zitten continue met hun vingers in de snoeppot…….

Nederlanders zijn maniakale leners. En waarom? Op dit moment bestaat de kostprijs van een huis uit meer dan de prijs van bakstenen, leidingen en de arbeid die er in zijn gaan zitten. De leencapaciteit van de potentiële koper en wat de verkoper nodig heeft om zijn aflossingsvrije molensteen te doen verdwijnen, bepaalt mede de vraagprijs van een huis. En zo, houden koper en verkoper elkaar al jaren in een wurggreep.

En de kids liepen met een steen in hun maag van de schuldenlast…..

Maar het is zo lekkeeehheeer……!

Onze bevolking, is dus jarenlang verwend met een enorme subsidie op de privé huisvesting. Het heeft geleid tot veel eigen woningbezit. Dat was ook het doel. Iedere beweging richting een verminderde aftrek van hypotheekrente werd getorpedeerd door lobbygroepen en dreigende electorale verliezen.

De kinderschaar jengelde gezamenlijk op de achterbank en kreeg lang zijn zin.

Maar nu is het anders. De rente is nu zo laag dat die aftrek van hypotheekrente voor veel huishoudens niet eens zo heel veel meer bijdraagt aan het netto besteedbaar inkomen. De belastingplichtige moet dat tikje dus kunnen incasseren.

En zie, alle rapporten, dreigende vingers en het snoepje van de lage rente, hebben de geestjes van de blagen gerijpt.

En nu ?

We zijn natuurlijk niet gek. Het moet uit de lengte of uit de breedte komen. Deze eerste stappen worden, zonder enige twijfel, gevolgd door een definitieve teraardebestelling van de aftrek van de hypotheekrente.

De markt zal de huidige huizenprijzen nog wel even accepteren. Het gaat ons economisch “naar den vleze” tenslotte. Maar een paar kleine tegenslagen en je zult zien dat de huizenprijzen zullen matigen. Beetje jammer voor de verkopers, maar fijn voor de kopers en, met name, de starters. Deze groep wordt namelijk al een tijdje “economisch buitengesloten” op deze markt. Laten we het proces maar marktnormalisatie noemen.

En de klas? Die kwam langzaam tot rust.

Oh. De H van Hillen nog

Bovenin de woningmarkt bevinden zich nog de ouderen. Een serviceflat vol. Zij hebben al jaren een huis. Hun leningen zijn wel zo’n beetje afgelost. Soms zelfs iets versneld. Een huis zonder lening is namelijk “belastingvrij bezit” en dat wordt in die kringen op prijs gesteld.

Nu gaat deze specifieke vrijstelling er uit. Maar geopponeerd door de geest van omroep Max, 50+ en een inwoner van Diever met een VVD-verleden, vindt de regering dit kennelijk eng. Die jongeren zijn niet zo georganiseerd tegenwoordig. Da’s mooi! Die ouderen weten echter nog wat een vakbond was en een demonstratie. Doodeng! Het wegnemen van de Hillen-vrijstelling leidt, bij een woningwaarde van € 300.000,-- tot een jaarlijkse belastingdruk van, grofweg zo’n € 750,--. Een enorme klap natuurlijk! Zij hebben dan wel geen woonlasten die ouderen, maar het moet niet op pesten gaan lijken. Ze hebben tenslotte eigen, zeer functionele, kanalen om luidkeels te roepen. Jan Slagter en Henk Krol staan te trappelen om de revolutie uit te roepen.

Voor deze groep is daarom bedacht deze extreem zure appel te verdelen over dertig (30!) jaar. Een geeltje per jaar aan lastenverzwaring. In tegenstelling tot die groep jongeren van zojuist, staat wel vast dat tegen die tijd, “hún kiezen geen pijn meer doen”.

Zo kent elke leeftijdsgroep een eigen, specifieke, benadering, maar het einddoel wordt zo langzaamaan toch bereikt.

Alkmaar, 18 oktober 2017.

 

Deel dit bericht via:

Geschreven door:

Bel: 088 23 67 777

Gerelateerde artikelen

Gijs Veenhuijsen Senior Belastingadviseur bij Flynth Gijs Veenhuijsen